22.02.1931 r. wieczorem, kiedy byłam w celi ujrzałam
Pana Jezusa ubranego w szacie białej.
Jedna ręka wzniesiona do błogosławieństwa,
a druga dotykała szaty na piersiach.
Z uchylenia szaty na piersiach wychodziły dwa wielkie promienie,
jeden czerwony, a drugi blady.
W milczeniu wpatrywałam się w Pana, dusza moja była przejęta bojaźnią, ale i radością wielką.
Po chwili powiedział mi Jezus:
„Wymaluj obraz według rysunku, który widzisz z podpisem:
Jezu, ufam Tobie.
Pragnę, aby ten obraz czczono najpierw w kaplicy waszej
i na całym świecie”.
(Dz. 47)
„Obiecuję, że dusza, która czcić będzie ten obraz, nie zginie.
Obiecuję także, już tu na ziemi zwycięstwo nad nieprzyjaciółmi,
a szczególnie w godzinę śmierci.
Ja sam bronić ją będę jako swej chwały”.
(Dz. 48)
„Jestem Królem Miłosierdzia.
W pierwszą niedzielę po Wielkanocy, pragnę,
żeby był publicznie ten obraz wystawiony.
Niedziela ta jest świętem Miłosierdzia”.
(Dz. 88)
(Wilno 1934 r.). Kiedy raz spowiednik kazał mi się zapytać
Pana Jezusa, co oznaczają te dwa promienie,
które są w tym obrazie - odpowiedziałam,
że dobrze, zapytam się Pana.
„- Te dwa promienie oznaczają krew i wodę -
blady promień oznacza wodę, która usprawiedliwia duszę;
czerwony promień oznacza krew, która jest życiem dusz...
Te dwa promienie wyszły z wnętrzności Miłosierdzia Mojego wówczas, kiedy konające Serce Moje zostało włócznią otwarte na krzyżu.
Te promienie osłaniają dusze przed zagniewaniem Ojca Mojego. Szczęśliwy, kto w ich cieniu żyć będzie,
bo nie dosięgnie go sprawiedliwa ręka Boga”.
(Dz. 299)
„Nie w piękności farby, ani pędzla jest wielkość tego obrazu,
ale w łasce Mojej”
(Dz. 313)
„Podaję ludziom naczynie, z którym mają przychodzić po łaski
do źródła miłosierdzia.
Tym naczyniem jest ten obraz z podpisem:
Jezu, ufam Tobie”.
(Dz. 327)
„Pragnę, żeby ten obraz był publicznie uczczony”
(Dz. 414)
„Przez obraz ten, udzielać będę wiele łask dla dusz,
a przeto niech ma przystęp wszelka dusza do niego”.
(Dz. 570)
„Przez obraz ten, udzielę wiele łask duszom,
on ma przypominać żądania Mojego Miłosierdzia,
bo nawet wiara najsilniejsza,
nic nie pomoże bez uczynków”.
(Dz. 742)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz