Myśli Jana Pawła II na styczeń

 

1. W tym pierwszym dniu Nowego Roku raz jeszcze przemawia do nas Boże Narodzenie całą swoją prostotą i głębią… Boże Narodzenie wiąże się ściśle z Bożym Macierzyństwem Maryi. Narodzenie człowieka wiąże się ściśle z macierzyństwem. Człowiek poczyna się w łonie matki i rodzi się z jej łona (1982).

2. Bogarodzica jest obecna w tajemnicy Chrystusa i Kościoła, jak uczy Sobór. Ona – w sposób szczególny i wyjątkowy uczestniczy w tym „budowaniu” Kościoła od samych podstaw przez Eucharystię (8.o4.1987 r.)

3. Chrześcijaństwo jest religią zanurzoną w historii! Właśnie bowiem na płaszczyźnie historii Bóg zechciał zawrzeć przymierze z Izraelem i w ten sposób przygotować narodziny Syna z łona Maryi „w pełni czasów” (por. Ga 4, 4) [5-6.01.2001 r.].

4. Żyjemy między strachem a nadzieją. Ewangelia jest nadzieją dla świata, w którym urzeczywistnia się już Królestwo Boże. Trzeba się lękać i mieć nadzieję. I nie lękać się nadziei (1982).

5. Dziś grozi człowiekowi pokusa odrzucenia Boga w imię własnego człowieczeństwa… Każdy z nas zdaje sobie sprawę, chociaż może niejasno i lękliwie, gdzie w świadomości osoby ludzkiej umiera Bóg, nieuchronnie następuje śmierć człowieka – obrazu Boga (1985 r.).

6. W Chrystusie narodzonym w noc betlejemską Mędrcy ze Wschodu rozpoznają ów ostateczny Dar, jaki Ojciec Przedwieczny czyni człowiekowi… Człowiek, który nosi w sobie epifanię Boga Żywego, żyje nowym życiem. Wiem, że darem winien odpowiadać na dar (6.01.1982 r.).

7. Człowiek ma swój wielki rodowód, w imię którego nie może oddać światu całej swej istoty. Nie może powierzyć się samej „kosmicznej materii” tego obrazu i podobieństwa Boga, jakie w sobie nosi. Człowiek ma swój wielki rodowód, który świętujemy co roku, gdy sprawujemy tajemnicę paschalną Chrystusa (18.04.1982 r.).

8. Nie traćcie autentycznego sensu dobra i zła… Kiedy się zaciemnia światło normy moralnej, człowiekowi brak gwiazdy polarnej, według której mógłby ukierunkować swoje postępowanie w życiu, i kończy się na urządzaniu ziemi przeciw sobie samemu (3.10.1984 r.).

9. Zostaliśmy stworzeni, aby żyć naszymi ludzkimi radościami: radością sumienia, radością miłości i przyjaźni, radością płynącą z dobrze wykonywanej pracy. My, którzy jesteśmy chrześcijanami, mamy jeszcze inny powód do radości: wiemy, podobnie jak Jezus, że jesteśmy kochani przez Boga, naszego Ojca (30.11.1986 r.).

10. Sakramenty, a zwłaszcza Eucharystia, stanowią pomost między światem doczesnym a królestwem Bożym. Są narzędziami zbawczej łaski Chrystusa działającej w naszym życiu. Pozwalają nam składać dziękczynienie Bogu za wszystkie dobre rzeczy, które posiadamy; pomagają nam prosić o zaspokojenie naszych potrzeb i potrzeb rodziny ludzkiej (28.11.1986 r.).

11. Łaska, którą otrzymaliśmy w czasie chrztu, podniosła jakość naszego życia do poziomu o wiele wyższego, niż potrafimy sobie to wyobrazić, ponieważ otrzymujemy rękojmię wiecznego i nieśmiertelnego życia. To nieśmiertelne życie zaczyna się już teraz (18.09.1984 r.).

12. W samym centrum wszelkiej działalności naukowej i badawczej znajduje się tajemnica człowieka – człowieka stworzonego na obraz i podobieństwo Boga. Tak więc w centrum nauki jest – razem z człowiekiem – Bóg (26.11.1986 r.)

13. Kiedy człowiek się modli, niejako spontanicznie zwraca się ku temu, co w nim „wyższe”. Modlitwa jest wewnętrznym ruchem. Jest poruszeniem, które decyduje o rozwoju całego człowieczeństwa. O kierunku życia (30.03.1982 r.).

14. Wiara, jeśli nie jest myśleniem, nie istnieje (14.09.1998 r.).

15. Wierzyć znaczy widzieć rzeczy tak, jak widzi Bóg, uczestniczyć w Bożej wizji świata i człowieka (1998 r.).

16. Pojutrze, 18 stycznia, rozpocznie się Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan, który w Roku Jubileuszowym zyskuje jeszcze większe znaczenie…, ma bowiem charakter wybitnie ekumeniczny, gdyż jest „konkretnym znakiem drogi, którą podążają wierni różnych chrześcijańskich Kościołów i Wspólnot kościelnych” (16.01.2000 r.)

17. Niezapomniany Papież Jan XXIII z całą ewangeliczną jasnością postawił sprawę zjednoczenia chrześcijan jako prostą konsekwencję woli samego naszego Mistrza, Jezusa Chrystusa…: „Proszę… aby wszyscy byli jedno… jak ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie” (3-5.03.1979 r.).

18. „Unitate, unitate!” – ten okrzyk, który słyszałem podczas wizyty w Bukareszcie, wraca dziś do mnie doniosłym echem. „Unitate, unitate!” – wołał lud zgromadzony na liturgii eucharystycznej: wszyscy chrześcijanie – katolicy, prawosławni i protestanci – wołali „Unitate, unitate!”…

19. Właśnie tak: nawrócenie serca i świętość życia, osobista i wspólnotowa modlitwa o jedność, to rdzeń ruchu ekumenicznego, z którego czerpie on moc i treść (18.01.2000 r.).

20. Odkupiciel człowieka, Jezus Chrystus, jest ośrodkiem wszechświata i historii… Jeden zwrot ducha, jeden kierunek umysłu, woli i serca… Ku Niemu kierujemy nasze spojrzenie, powtarzając wyznanie Piotra: „Panie, do kogóż pójdziemy” Ty masz słowa żywota wiecznego”, bo tylko w Nim, Synu Bożym, jest nasze zbawienie (1979 r.).

21. Poprzez całą tak bardzo wraz z Soborem rozbudowaną świadomość Kościoła, poprzez wszystkie warstwy tej świadomości, poprzez wszystkie kierunki działalności, w której Kościół wyraża siebie, odnajduje i potwierdza siebie – stale musimy dążyć do Tego, który jest Głową (Kol 1, 24; 3, 15).

22. Stale musimy dążyć do Tego… „przez którego wszystko się stało i dzięki któremu także my jesteśmy” (1 Kor 8, 16), który jednocześnie jest „drogą i prawdą” (J 14, 6) i „zmartwychwstaniem i życiem” (J 11, 25), do Tego, którego widząc, widzimy także Ojca (por. J 14, 9).

23. W Nim są wszystkie „skarby mądrości i wiedzy” (Kol 2, 3), Kościół jest Jego ciałem (Kol 1, 24), „jest w Chrystusie niejako sakramentem, czyli znakiem i narzędziem wewnętrznego zjednoczenia z Bogiem i jedności całego rodzaju ludzkiego (Lumen gentium, 1), którego źródłem jest On! On sam! Redemptor! (1979 r.)

24. Czy ciało może być podzielone? Czy Kościół, Ciało Chrystusa, może być podzielony? Już na pierwszych soborach chrześcijanie wyznawali razem, że Kościół jest „jeden, święty, katolicki i apostolski”. Chrześcijanie dzielą z Pawłem świadomość, że jedno jest ciało… (18.01.2000 r.).

25. Kiedy w bazylice, wzniesionej ku czci św. Pawła, rozważamy słowa Apostoła, którymi apeluje on dziś do naszej wiary i nadziei: „Wszyscyśmy w jednym Duchu zostali ochrzczeni, aby stanowić jedno Ciało” – prośmy Chrystusa o przebaczenie… (18.01.2000 r.).

26. Chciałem, aby wydarzenie to zbiegło się z inauguracją Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan, ażeby przez to ukazać widzialnie, że przywrócenie jedności chrześcijan jest wspólnym dążeniem, które powinno ożywiać modlitwę, jaka w Roku Jubileuszowym wznosi się do Boga z wszystkich części świata (23.01.2000 r.).

27. Dziękuję Kościołom i Wspólnotom kościelnym, które przysłały swoich przedstawicieli, dzięki czemu mogliśmy dać światu ten znak nadziei, i raz jeszcze zapewniam je, że jestem zdecydowany poprzeć wszelkie działania, które sprawiają, że nasze dążenie do jedności stanie się jeszcze bardziej autentyczne i skuteczne (23.01.2000 r.).

28. Czy zaszliśmy daleko na tej drodze? Nie wchodząc tutaj w szczegóły, możemy powiedzieć, że osiągnęliśmy na tej drodze prawdziwy i widoczny postęp, że pracowaliśmy wytrwale i konsekwentnie, że czynili to wspólnie z nami przedstawiciele innych Kościołów i Wspólnot chrześcijańskich… (1979 r.).

29. Gest wspólnego otwarcia Drzwi, symbolu Chrystusa, był wymownym znakiem, zachęcającym do dalszego podążania drogą, którą trzeba jeszcze przemierzyć i którą nade wszystko trzeba otoczyć modlitwą (23.01.2000 r.).

30. Niech Maryja pomaga nam umacniać jedność, poczynając od rodziny, parafii, środowiska pracy. Niech nam wyjedna wielkoduszne serca, wrażliwe na potrzeby braci (23.01.2000 r.).

31. Trzeba podkreślić ten znamienny fakt, że już ponad sto lat temu Ksiądz Bosko przywiązywał wagę do ludzkich aspektów i historycznych uwarunkowań jednostki… Stawia przed młodzieżą program prosty i zarazem wymagający, który streszcza się w sformułowaniu: uczciwy obywatel, bo dobry chrześcijanin (31.01.1988 r.).

Myśli Jana Pawła II na luty

 

1/ Śmierć musi ustąpić przed życiem. (…) Nie pogodzić się ze śmiercią. Nie pogodzić się ze złem. Dążyć do życia. (25.03.1989).

2/ Człowiek nie może siebie sam do końca zrozumieć bez Chrystusa. Nie może zrozumieć ani kim jest, ani jaka jest jego właściwa godność, ani jakie jest jego powołanie i ostateczne przeznaczenie (2.06.1979).

3/ Chrystus nie przestaje być wciąż otwartą księgą nauki o człowieku, o jego godności i jego prawach (2.06.1979).

4/ Czuwam – to znaczy: dostrzegam drugiego. Nie zamykam się w sobie, w ciasnym podwórku własnych interesów, czy też nawet własnych osądów (18.06.1983).

5/ Miłość do człowieka to troska o to, by zabezpieczyć to dobro i odsunąć wszelkie formy zła i niesprawiedliwości (15.06.1999).

6/ Życie, którego udziela nam Chrystus, staje się naszym własnym życiem duchowym, naszym życiem wewnętrznym (6.06.1979).

7/ Każdy człowiek szuka miłości, choć czasem czyni to wybierając zło grzechu, które stwarza pozory dobra (5.06.1999).

8/ W żywym kontakcie z Panem Jezusem rozpoczyna się i rozwija najwspanialsza działalność człowieka; nosi ona imię: praca nad sobą (6.06.1979).

9/ Jesteśmy uczniami Chrystusa – jeżeli słuchamy Jego słów; jeżeli je rozważamy, jeżeli sięgamy w głąb naszego serca, jeżeli przed Nim to serce otwieramy, jeżeli razem z Nim kształtujemy w sobie cierpliwie, wytrwale nowego człowieka (6.06.1979).

10/ Ucieczko grzesznych, matkom i ojcom przypomnij o odpowiedzialności za dar rodzicielstwa, aby nikt nie podnosił ręki na bezbronne życie, bo krew niewinnych woła z ziemi do Boga (3.05.1980).

11/ Praca nad sobą polega na tym, ażeby zbliżać się do stołów Słowa Bożego oraz Eucharystii – i czerpać z nich (6.06.1979).

12/ Dobry Pasterz zna każdego z was lepiej, niż każdy z was zna sam siebie (8.06.1979).

13/ Praca jest „dla człowieka”, a nie człowiek „dla pracy” (2.06.1997).

14/ Każdy człowiek, który wybiera światopogląd uczciwie, według własnego przekonania, zasługuje na szacunek (6.06.1979).

15/ Maksymilian Maria Kolbe odniósł zwycięstwo przez wiarę i miłość w miejscu, które było zbudowane na zaprzeczeniu wiary – wiary w Boga i wiary w człowieka (7.06.1979).

16/ Za wojnę są odpowiedzialni nie tylko ci, którzy ją bezpośrednio wywołują, ale również ci, którzy nie czynią wszystkiego, co leży w ich mocy, aby jej przeszkodzić (7.06.1979).

17/ Nic tak nie jest potrzebne człowiekowi, jak miłosierdzie Boże – owa miłość łaskawa, współczująca, wynosząca człowieka ponad jego słabość ku nieskończonym wyżynom świętości Boga (7.06.1997).

18/ Krzyż jest kolebką nowego człowieka (8.06.1979).

19/ Człowiek, który ma świadomość sensu życia, nie burzy, ale buduje przyszłość (8.06.1979).

20/ Nie można mierzyć postępu wartościami samej ekonomii (8.06.1979).

21/ Wymiar duchowy ludzkiej istoty musi znaleźć się na właściwym miejscu. Człowiek jest sobą poprzez dojrzałość swego ducha, sumienia, swego stosunku do Boga i bliźnich (8.06.1979).

22/ Nie będzie lepszym światem i lepszym porządkiem życia społecznego taki porządek, który wartościom ludzkiego ducha nie daje pierwszeństwa (8.06.1979).

23/ Poznajcie Chrystusa i dajcie się Jemu poznać (8.06.1979).

24/ Od was zależy jutrzejszy dzień. Nie lękajcie się trudu. Lękajcie się tylko lekkomyślności i małoduszności. (8.06.1979).

25/ Człowiek jest mocny świadomością celów, świadomością zadań, świadomością powinności, a także i świadomością tego, że jest miłowany (10.06.1987).

26/ Matka nie odczuwa jako niewoli, że jest uwiązana przy chorym dziecku, lecz jako afirmację swojej wolności, jako jej spełnienie (4.06.1979).

27/ Musicie być mocni mocą miłości, która jest potężniejsza niż śmierć (9.06.1979).

28/ Poprzez słowa Ewangelii obcujemy z samym centrum wydarzeń, przez które dokonało się Odkupienie świata (9.06.1979).

29/ Odkupienie świata trwa niewyczerpane i wciąż otwarte dla człowieka, dla każdego człowieka. W szczególny sposób dla tego, który cierpi (9.06.1979).

Myśli Jana Pawła II na marzec

 

1/ Człowiek powołany jest do zwycięstwa nad sobą. Do zwycięstwa nad tym, co krępuje naszą wolną wolę i czyni ją podaną złu (9.06.1979).

2/ Zwycięstwo oznacza życie w prawdzie, prawość sumienia, miłość bliźniego, zdolność przebaczania, rozwój duchowy naszego człowieczeństwa (9.06.1979).

3/ Chrześcijanin powołany jest w Jezusie Chrystusie do zwycięstwa. Zwycięstwo takie jest nieodłączne od trudu, a nawet cierpienia, tak jak zmartwychwstanie Chrystusa jest nieodłączne od krzyża (9.06.1979)

4/ Naucz każdego z nas dostrzegać własne winy, byśmy nie zaczynali dzieła odnowy od wyjmowania źdźbła z oka brata (10.06.1987).

5/ Naucz nas widzieć dobro wszędzie tam, gdzie ono jest; natchnij nas zapałem do ochraniania go, wspierania i bronienia z odwagą (10.06.1987).

6/ Chrystus mówi, że pokój wypływa ze zjednoczenia z Bogiem w miłości (7.06.1999)

7/ W chorobie czy w jakimkolwiek cierpieniu trzeba zawierzyć Bożej miłości, jak dziecko, które zawierza wszystko, co ma najdroższego, tym, którzy je miłują, zwłaszcza swoim rodzicom (6.06.1991).

8/ Łaska Bożego miłosierdzia i przebaczenia dociera do samych korzeni ludzkich niepokojów, leczy zranione grzechem sumienia, tak że człowiek doznaje wewnętrznego ukojenia i staje się nosicielem pokoju (7.06.1999).

9/ Chrystus wie, że największym szczęściem człowieka jest takie zjednoczenie z Bogiem, które człowieka czyni dzieckiem Bożym (7.06.1999).

10/ Społeczeństwa i narody potrzebują ludzi pokoju, prawdziwych siewców zgody i wzajemnego poszanowania (7.06.1999).

11/ Świat potrzebuje dzisiaj nadziei i szuka nadziei! Aby odkryć nadzieję, trzeba zwrócić wzrok ku górze (7.06.1999).

12/ Dzisiaj tak często człowiek nie wie, co nosi w sobie, w głębi swej duszy, swego serca (9.06.1991).

13/ Miłość, która jest tylko zaspokojeniem pożądliwości, wzajemnym „używaniem”, czyni człowieka niewolnikiem własnych słabości (List do rodzin, 1994).

14/ Miłość Boża może zamienić stan grzechu w stan łaski i serce nasze uczynić na nowo mieszkaniem Boga żywego (13.05.1979).

15/ Miłość jest prawem naszego trwania w Chrystusie (13.05.1979).

16/ Niech miłość nasza okaże swą wewnętrzną prawdę przez czyny. Brońmy się przed pozorami miłości, nie miłujmy słowem i językiem, ale czynem i prawdą (13.05.1979).

17/ Siły niewiary, siły śmierci nie są potężniejsze od mocy życia, od świateł życia (13.05.1979).

18/ „Otwórzcie drzwi Chrystusowi!” Otwórzcie Chrystusowi na oścież drzwi kultury, ekonomii, polityki, rodziny, życia osobistego i społecznego (16.10.1998).

19/ Tylko Chrystus jest naszym Pośrednikiem u Ojca, jedyną nadzieją, która nie zawodzi (16.10.1998).

20/ Bez Chrystusa człowiek nie pozna siebie w całej pełni, nie będzie wiedział do końca, kim jest i dokąd zdąża (16.10.1998).

21/ Bez więzi z Chrystusem wszystko traci swój pełny sens, zacierają się granice między dobrem i złem (16.10.1998).

22/ Otworzyć drzwi Chrystusowi to znaczy zjednoczyć się z Nim przez modlitwę i sakramenty święte (16.10.1998).

23/ Teraźniejszość nie istnieje i nie może istnieć bez przeszłości (28.11.1986).

24/ Tylko ludzie święci mogą budować trwałe pomosty między narodami (16.11.1980).

25/ Tylko święci opierają swoje działanie na miłości, na umiłowaniu człowieka, bo budują swoje życie i przyszłość na Bogu (16.11.1980).

26/ Tylko to, co zbudowane jest na Bogu i na miłości, jest trwałe (16.11.1980).

27/ Nie pozwólcie się wchłonąć cywilizacji technicznej z równoczesnym narażeniem wiary, zdolności miłowania, tego wszystkiego, co decyduje o człowieczeństwie, o pełnym wymiarze człowieka, o jego powołaniu (16.11.1980).

28/ Jeżeli szczerym sercem [człowiek] odpowie: „Jezu, ufam Tobie!”, znajdzie ukojenie wszelkich niepokojów i lęków. W tym dialogu zawierzenia nawiązuje się pomiędzy człowiekiem i Chrystusem szczególna więź wyzwalającej miłości (7.06.1997).

29/ O wartości człowieka ostatecznie decyduje to, kim jest, a nie to, ile ma (16.11.1980).

30/ Jeżeli człowiek zatraci swoją godność, wiarę, tylko dlatego, by więcej mieć, to postawa taka musi ostatecznie prowadzić do pogardy dla samego siebie (16.11.1980).

31/ Człowiek świadomy swej tożsamości płynącej z wiary, z chrześcijańskiej kultury, dziedzictwa ojców i dziadów, zachowa swą godność, znajdzie poszanowanie (16.11.1980).

Myśli Jana Pawła II na kwiecień

 

1/ W miłosierdziu Boga świat znajdzie pokój, a człowiek szczęście! (17.08.2002).

2/ Tam, gdzie panuje nienawiść i chęć odwetu, gdzie wojna przynosi ból i śmierć niewinnych, potrzeba łaski miłosierdzia, które ukoi ludzkie umysły i serca i rodzi pokój (17.08.2002).

63/ Bądźcie dojrzali dojrzałością wiary i mocni mocą ducha (12.09.1983).

3/ Bądźcie wdzięczni za każde dobro i umiejcie po chrześcijańsku przebaczać (12.09.1983).

4/ Nie pozwólcie sprowadzić waszego ducha na poziom jakiegokolwiek materializmu (12.09.1983).

5/ Człowiek żyje prawdziwie po ludzku dzięki kulturze, a pierwszym zadaniem kultury jest nieustanne odnawianie pamięci człowieka (28.11.1986).

6/ Nie ma twórczości bez pamięci. Pamięć gwarantuje wspólnotę i jedność, chroni przed stapianiem się w nicość (28.11.1986).

7/ Wartości nadają sens życiu (28.11.1986).

8/ Nasza wiara każdemu człowiekowi ofiarowuje taki punkt oparcia, z którego może wznosić się ponad horyzont tego, co przejściowe (28.11.1986).

9/ Nic nie potrafi zaspokoić głodu Boga tkwiącego w człowieku (5.06.1999).

10/ Potrzeba „wyobraźni miłosierdzia”, aby nieść radę, pocieszenie, duchowe i moralne wsparcie tym, którzy podejmują wewnętrzną walkę ze złem (18.08.2002).

11/ [Boże] zachowaj nas od uczestniczenia w zakłamaniu, które niszczy nasz świat. Daj odwagę życia w prawdzie (10.06.1987).

12/ Rzeczywistość Boga odsłania i rozjaśnia tajemnicę człowieka (6.06.1999).

13/ Każdy dobrobyt, osiągnięty kosztem Boga, przynosi stratę, przynosi śmierć (28.11.1986).

14/ Chrystus przyszedł na świat i stanął po stronie człowieka (28.11.1986).

15/ Chrystus wciąż szuka uczniów, wyznawców, zwolenników, którzy idąc za Jego słowem i czerpiąc z Jego mocy, opowiadają się za dobrem, za pięknem, za prawdą i życiem (28.11.1986).

16/ W Bogu [należy] szukać ostatecznego sensu i ostatecznej wartości wszystkich spraw tego świata, zwłaszcza tej najważniejszej sprawy, jaką jest każdy człowiek (28.11.1986).

17/ Nie bójcie się! Chrystus zwyciężył świat! (por. J 16, 33). Zwyciężył i zwycięża w człowieku i poprzez człowieka (28.11.1986).

18/ Wobec szerzącego się materializmu i obojętności, którą on budzi, musimy dać pierwszeństwo Chrystusowi, musimy dać pierwszeństwo Bożemu prawu i Bożej Mądrości (28.11.1986).

19/ Istnieje nierozerwalna więź między prawdą i miłością a całą ludzką moralnością i kulturą. (…) Tylko w tym powiązaniu wzajemnym człowiek może prawdziwie żyć i rozwijać się (21.06.1983).

20/ [Obyśmy] mogli być sami sprawcami, twórcami swojego losu, odpowiedzialnymi twórcami swojego losu, żeby nam w tym od zewnątrz nie przeszkodzono, żeby nam tego z zewnątrz nie narzucono (24.12.1981).

21/ [Bóg] stworzył człowieka wolnym, dał mu wolną wolę bez względu na konsekwencje. (…) Bóg człowieka uczynił wolnym nie dla swawoli (18.06.1983).

22/ Czyńmy wszystko, aby uwrażliwić nasze sumienia i strzec przed wypaczeniem, czy znieczuleniem (6.06.1999).

23/ Wyzwolenie jest ostatecznie zwycięstwem dobra nad złem w każdym człowieku oraz w życiu społecznym (19.06.1986).

24/ Postęp w życiu społecznym winien przynieść lepszą ochronę praw człowieka, w tym wolności, stworzyć mu lepsze warunki rozwoju (19.06.1986).

25/ Wyzwolenie społeczne jest tylko wtedy autentyczne i skuteczne, gdy dobro zwycięża w sercu każdego człowieka (19.06.1986).

26/ Im większe jest zło społeczne, tym lepsi muszą być ludzie, którzy z nim walczą, aby byli odporni na zatrucie, jakie ono niesie (19.06.1986).

27/ Cierpiący Chrystus, ukrzyżowany Chrystus – to naszą mądrość i nasza moc (18.06.1983).

28/ Wszystko, co jest wartościowe, nie jest łatwe, ale równocześnie tylko to może wam dać poczucie sensu życia (7.08.1985).

29/ Śmierć nie przychodzi po życiu, ale życie wyłania się ze śmierci. Bóg nie może umrzeć, Bóg jest życiem (25.03.1989).

30/ Chrystus rozjaśnia mroki ludzkiego sumienia. W Jego świetle zaczyna się dostrzegać świat ludzi i ich potrzeby (8.06.1999).

Myśli Jana Pawła II na maj

 

1/ Być człowiekiem sumienia to znaczy wymagać od siebie, podnosić się z własnych upadków, ciągle na nowo się nawracać (22.05.1995).

2/ Naucz nas widzieć dobro wszędzie tam, gdzie ono jest; natchnij nas zapałem do ochraniania go, wspierania i bronienia z odwagą (10.06.1987).

3/ Pamięć, ta dawna i dzisiejsza, mówi nam, że świata, przyszłości nie można budować za cenę Boga, że życia ludzkiego nie można projektować bez Boga, przeciw Bogu (28.11.1986).

4/ Nie bójcie się! Chrystus zwyciężył świat! (por. J 16, 33). Zwyciężył i zwycięża w człowieku i poprzez człowieka (28.11.1986).

5/ Życie ludzkie jest prawdziwym, jeżeli jest w prawdzie i miłości (7.08.1986).

6/ Wolności nigdy nie można posiadać. Jest bardzo niebezpiecznie ją posiadać. Wolność trzeba stale zdobywać. Wolność jest właściwością człowieka, Bóg go stworzył wolnym (18.06.1983).

7/ Jaką miarą mierzyć człowieka? Człowieka trzeba mierzyć miarą sumienia, miarą ducha, który jest otwarty ku Bogu (3.06.1979).

8/ Modlę się, żeby siły dobra przeważyły w nas samych nad siłami zła (24.12.1981).

9/ Od was zależy jutrzejszy dzień. Nie lękajcie się trudu. Lękajcie się tylko lekkomyślności i małoduszności (8.06.1979).

10/ Musicie od siebie wymagać, nawet gdyby inni od was nie wymagali (18.06.1983).

11/ Musicie od siebie wymagać. Nie można jednak wymagać, nie stwarzając warunków, aby człowiek to wymaganie podjął (24.12.1981).

12/ Dla chrześcijanina sytuacja nigdy nie jest beznadziejna. Chrześcijanin jest człowiekiem nadziei (12.06.1987).

13/ Człowiek szuka miłości, bo w głębi serca wie, że tylko miłość może uczynić go szczęśliwym (5.06.1999).

14/ Pozwólcie się znaleźć Chrystusowi. Niech wie o was wszystko i niech was prowadzi (8.06.1979).

15/ Kiedy Bóg mówi: „Pamiętaj, abyś dzień święty święcił”, słowo Jego nie tylko dotyczy jednego dnia w tygodniu. Dotyczy ono całego charakteru naszego życia (3.06.1991).

16/ Nie ma przyszłości człowieka i narodu bez miłości, bez tej miłości, która przebacza, choć nie zapomina, która jest wrażliwa na niedolę innych, która nie szuka swego, ale pragnie dobra dla drugich; tej miłości, która służy, zapomina o sobie i gotowa jest do wspaniałomyślnego dawania (5.06.1999).

17/ Poza prawdą wolność nie jest wolnością. Jest pozorem. Jest nawet zniewoleniem (6.06.1991).

18/ Kulturą jest to, co czyni człowieka bardziej człowiekiem. Nie to, co tylko „zużywa” jego człowieczeństwo (7.06.1991).

19/ Przyjmujcie dar życia jako największą łaskę Boga, jako Jego błogosławieństwo dla rodziny (14.06.1999).

20/ Wiara i nadzieja razem z miłością stanowią fundament życia chrześcijańskiego, którego kamieniem węgielnym jest Jezus Chrystus (3.06.1997).

21/ Otwórzcie się na największy dar Boga, na Jego miłość, która przez Krzyż Chrystusa objawiła się światu jako miłość miłosierna (18.08.2002).

22/ Boże, Ojcze miłosierny, pozwól wszystkim mieszkańcom ziemi doświadczyć Twojego miłosierdzia, aby w Tobie zawsze odnajdywali źródło nadziei (17.08.2002).

23/ Ludzie o wielkim sercu żyją w świadomości, że są obdarowywani przez Boga nieustannie i bez końca (8.06.1999).

24/ Życie jest dochodzeniem nie tylko do granicy śmierci, ale i do nowego Życia. W ten sposób Krzyż stał się dla nas największą katedrą prawdy o Bogu i o człowieku (8.06.1979).

25/ Trzeba wybrać między być i mieć, między życiem pełnym a pustym egzystowaniem, między prawdą i kłamstwem (14.02.2001).

26/ Miłość nie przemija. Ona jest miarą życia wiecznego – to znaczy życia człowieka w Bogu samym (5.06.1991).

27/ Pismo Święte jest wielkim zapisem na temat szukania i znajdowania Boga (12.06.1999).

28/ Prawdziwie wielki jest ten człowiek, który chce się czegoś nauczyć (14.06.1999).

29/ Cierpienie ludzkie zawsze jest tajemnicą. I bardzo trudno człowiekowi samemu przedzierać się przez jego mroki (12.06.1987).

30/ Miłosierdzie Boże znajduje swoje odzwierciedlenie w miłosierdziu ludzi (16.08.2002).

31/ Życzę wam wszystkim, aby nikt z was nigdy nie próbował się bogacić kosztem bliźniego (7.06.1991).

Myśli Jana Pawła II na czerwiec

 

1/ Życzę wam (…) żebyście w swoich dążeniach do polepszenia bytu materialnego nie zagubili zwyczajnej ludzkiej wrażliwości na cudzą biedę (7.06.1991).
2/ Człowiek szuka Boga, ponieważ w Nim może znaleźć swoje spełnienie dążeń do prawdy, dobra i piękna (12.06.1999).
3/ Ucieczko grzesznych, ulecz nasze sumienia, daj nam poznać wszystkie nasze winy, wielkie i małe. Pomóż zerwać z grzechem i obojętnością (3.05.1980).
4/ Ucieczko grzesznych, uchroń nas od niewiary, która jest źródłem wszelkiego zła (3.05.1980).
5/ Nie zaszkodzi, jak się czasem nad sobą zamyślisz i zmartwisz. Nie zaszkodzi, jak się czasem na siebie zgniewasz. To lepsze, niż gdybyś miał lekkomyślnie gubić wielki skarb, który w sobie nosisz, którym jesteś ty sam (6.06.1979).
6/ Nie lękajcie się, Chrystus wie, co jest w człowieku (9.06.1991).
7/ Pozwólcie Chrystusowi mówić do człowieka. Tylko On ma słowa życia, życia wiecznego (9.06.1991).
8/ Boże, Ojcze miłosierny, pochyl się nad nami, grzesznymi, ulecz naszą słabość, przezwycięż wszelkie zło (17.08.2002).
9/ Krzyż Chrystusa pozwala nam zobaczyć grzech w świetle miłosiernej, przebaczającej miłości Boga (17.08.2002).
10/ Największy grzech nie zdoła przezwyciężyć miłosiernej miłości Boga (17.08.2002).
11/ Chrystus ceni każdego z was, każdego osobiście zna i gorąco kocha, nawet kiedy o tym nie wiecie (15.08.2000).
12/ Gdzie brak szacunku dla życia i godności człowieka, potrzeba miłosiernej miłości Boga, w której świetle odsłania się niewypowiedziana wartość każdego ludzkiego istnienia (17.08.2002).
13/ Potrzeba miłosierdzia, aby wszelka niesprawiedliwość na świecie znalazła kres w blasku prawdy (17.08.2002).
14/ Bóg okazując nam miłosierdzie, oczekuje, że będziemy świadkami miłosierdzia w dzisiejszym świecie (17.08.2002).
15/ Nadszedł czas, aby orędzie o Bożym miłosierdziu wlało w ludzkie serca nadzieję i stało się zarzewiem nowej cywilizacji – cywilizacji miłości (18.08.2002).
16/ Nadszedł czas, żeby Chrystusowe przesłanie miłości dotarło do wszystkich (18.08.2002).
17/ Człowiek dociera do miłosiernej miłości Boga, do Jego miłosierdzia o tyle, o ile sam przemienia się wewnętrznie w duchu podobnej miłości w stosunku do bliźnich (18.08.2002).
18/ Potrzeba „wyobraźni miłosierdzia”, aby przyjść z pomocą tym, którzy zagubili się w świecie różnorakich uzależnień lub przestępstwa (18.08.2002).
19/ Każdy może spojrzeć na obraz miłosiernego Chrystusa, na Jego Serce promieniujące, i w głębi duszy usłyszeć to, co słyszała Błogosławiona [Faustyna]: „Nie lękaj się niczego, Ja jestem zawsze z tobą” (Dzienniczek) [7.06.1997].
20/ Pomóżcie współczesnemu człowiekowi zaznawać miłosiernej miłości Boga! (18.08.2002).
21/ Proszę wszystkich ludzi dobrej woli, aby „sprawa człowieka” nie była nigdy, przenigdy odłączona od miłości Boga (18.08.2002).
22/ [Być podobnie jak Bóg wielkim w miłości] – to pierwotne powołanie człowieka (5.06.1999).
23/ Prawa człowieka są po to, ażeby każdy miał przestrzeń potrzebną do spełniania swoich zadań i powinności. Ażeby w ten sposób mógł się rozwijać. Mógł stawać się bardziej człowiekiem (12.06.1987).
24/ Droga szukania szczęścia bez Boga okazała się dla człowieka bolesna! (5.06.1999).
25/ Pokusa urządzenia świata i swego życia bez Boga, albo wbrew Bogu, bez Jego przykazań, bez Ewangelii, istnieje i zagraża również nam (6.06.1999).
26/ Życie ludzkie i świat zbudowany bez Boga w końcu obracają się przeciw człowiekowi (6.06.1999).
27/ Łamanie Bożych przykazań, zejście z drogi wytyczonej przez Boga, jest niczym innym, jak popadnięciem w niewolę grzechu (6.06.1999).
28/ Prawda objawione, Ewangelia, dociera do człowieka w oprawie pewnej kultury. Zatracenie odziedziczonych wartości kulturowych może w konsekwencji doprowadzić także do utraty wiary (16.11.1980).
29/ Musicie być mocni tą mocą, którą daje wiara! Musicie być mocni mocą wiary! (9.06.1979).
30/ Musicie być mocni mocą nadziei, która przynosi pełną radość życia i nie dozwala zasmucać Ducha Świętego! (9.06.1979).

Myśli Jana Pawła II na lipiec

 

1/ rodzice sami muszą być dobrze wychowani, ażeby wychowywać – i sami też wciąż muszą się wychowywać, ażeby wychowywać (21.06.1983).

2/ Jedynie rodzina Bogiem silna może podołać w realizowaniu zadań wychowania pełnego człowieka (30.05.1982).

3/ Człowiek musi posiadać niezwykłą godność, skoro został wezwany do uczestnictwa w życiu Boga samego (9.06.1979).

4/ Gdy miejsce wierzących i świętych zajmują ludzie bez Boga, wówczas prawem staje się egoizm i nienawiść (16.11.1980).

5/ Jezu, ufam Tobie! To wyznanie jest szczególnie potrzebne w naszych czasach, w których człowiek doznaje zagubienia w obliczu wielorakich przejawów zła (17.08.2002).

6/ Przykazanie [miłości] konkretyzuje się w poszanowaniu drugiego, jego osobowości, jego sumienia (7.06.1979).

7/ Przykazanie [miłości] konkretyzuje się w dialogu z drugim (7.06.1979).

8/ Wszystko, co Bóg chciał nam powiedzieć o sobie, o swojej miłości, to wszystko w jakiś sposób złożył w swym Sercu (6.06.1999).

9/ Poprzez Serce Jezusa odczytujemy cały odwieczny Boży plan zbawienia. A jest to plan miłości (6.06.1999).

10/ Chrystus, który nas miłuje, ukazuje nam swe Serce jako źródło życia i świętości, jako źródło naszego odkupienia (6.06.1999).

11/ Mądre panowanie nad sobą tworzy człowieka (11.09.1984).

12/ Każde dziecko jest osobą potrzebującą uczucia miłości (14.06.1999).

13/ Moralny fundament jest od Boga, zakorzenia się w Jego stwórczej, ojcowskiej mądrości i Opatrzności (1.06.1991).

14/ Jeśli człowiek burzy [moralny] fundament, szkodzi sobie; burzy ład życia i współżycia ludzkiego w każdym wymiarze (1.06.1991).

15/ Droga, jaką wskazywał Chrystus, do tego prowadziła: ażeby „bardziej być”! Zawsze do tego prowadzą wskazania Ewangelii (12.06.1987).

16/ W naszym ludzkim życiu nieodzowny jest wymiar świętości (3.06.1991).

17/ Postulat neutralności światopoglądowej jest słuszny głównie w tym zakresie, że państwo powinno chronić wolność sumienia i wyznania wszystkich swoich obywateli (3.06.1991).

18/ Postulat, ażeby do życia społecznego i państwowego w żaden sposób nie dopuszczać wymiaru świętości, jest postulatem ateizowania państwa i życia społecznego i niewiele ma wspólnego ze światopoglądową neutralnością (3.06.1991).

19/ Bardzo wielu spośród nas czułoby się nieswojo w państwie, z którego struktur wyrzucono by Boga, a to pod pozorem światopoglądowej neutralności (3.06.1991).

20/ Podczas Mszy św. realnie uobecnia się ta niepojęta miłość, jaka została nam okazana przez krzyż Chrystusa (3.06.1991).

21/ Odkupienie świata dokonuje się naprzód poprzez rodzinę (3.06.1991).

22/ Rodzina znajduje się u podstaw wszystkich ludzkich wspólnot, wszystkich społeczności i społeczeństw (3.06.1991).

23/ Rodzina jest wspólnotą najpełniejszą z punktu widzenia więzi międzyludzkiej (3.06.1991).

24/ Nie ma więzi, która by ściślej wiązała osoby, niż więź małżeńska i rodzinna (3.06.1991).

25/ Zło pierworodne, które drzemie w duszy każdego człowieka – szczególnie często, szczególnie łatwo daje o sobie znać poprzez naruszenie ładu moralnego małżeństwa i rodziny (3.06.1991).

26/ [W życiu rodzinnym] gdzie tak wiele zależy od miłości, od prawdziwej miłości, człowiek ulega egoizmowi i drugich – najbliższych! – czyni ofiarą tego egoizmu (3.06.1991).

27/ Dziecko poczęte nawet „nieoczekiwanie” – nigdy nie jest intruzem ani agresorem. Jest ludzką osobą, zatem ma prawo do tego, aby rodzice nie skąpili mu daru z samych siebie, choćby wymagało to od nich szczególnego poświęcenia (3.06.1991).

28/ Kto idzie za Chrystusem, ocenia swoje życie w kategoriach bezinteresownego daru, a nie zysku i posiadania (14.02.2001).

29/ Podstawą prawdziwej miłości do dziecka jest autentyczna miłość między małżonkami (3.06.1991).

30/ Podstawą miłości zarówno małżeńskiej, jak rodzicielskiej jest oparcie w Bogu (3.06.1991).

31/ Kiedy małżonkowie starają się o to, ażeby samych siebie składać sobie wzajemnie w darze, kształtują w sobie w ten sposób prawidłowe postawy rodzicielskie (3.06.1991).

Myśli Jana Pawła II na sierpień

 

1/ Do prawdziwej miłości wychowuje się wymagając, ale tylko miłując można wymagać. Można wymagać, wymagając od siebie (3.06.1991).

2/ Dla dobra przyszłego pokolenia ważne jest, aby małżonkowie utrwalali, uszlachetniali i pogłębiali swoją wzajemną miłość. Wtedy również ich dzieci będą w stanie założyć kiedyś prawdziwie chrześcijańskie rodziny i będą umiały kochać swoich rodziców (3.06.1991).

3/ Korzeń zbrodni tkwi w uzurpacji przez człowieka Bożej władzy nad życiem i śmiercią człowieka (4.06.1991).

4/ Dobry Pasterz zna każdego z was lepiej, niż każdy z was zna sam siebie (8.06.1979).

5/ Czy jest taka ludzka instancja, czy jest taki parlament, który ma prawo zalegalizować zabójstwo niewinnej i bezbronnej ludzkiej istoty? (4.06.1991).

6/ Kto ma prawo powiedzieć: „Wolno zabijać”, nawet: „Trzeba zabijać” tam, gdzie trzeba najbardziej chronić i pomagać życiu? (4.06.1991).

7/ „Nie zabijaj” zawiera w sobie nie tylko zakaz. Nie zabijaj, ale raczej chroń życie, chroń zdrowie i szanuj godność ludzką każdego człowieka, niezależnie od jego rasy czy religii, od poziomu inteligencji, stopnia świadomości czy wieku, zdrowia czy choroby (4.06.1991).

8/ Nie zabijaj, ale raczej przyjmij drugiego człowieka jako dar Boży – zwłaszcza jeśli jest to twoje własne dziecko (4.06.1991).

9/ Nie zabijaj, ale raczej staraj się pomóc twoim bliźnim, aby z radością przyjęli swoje dziecko, które – po ludzku biorąc – uważają, że pojawiło się nie w porę (4.06.1991).

10/ Ludzka płciowość jest dowodem zaufania, jakie Bóg okazuje człowiekowi, mężczyźnie i kobiecie, i czy staramy się tego Bożego zaufania nie zawieść (4.06.1991).

11/ Ciało ludzkie jest wezwane do zmartwychwstania – winniśmy troszczyć się o zachowanie jego godności (4.06.1991).

12/ Każdy człowiek jest osobą – nie wolno drugiego człowieka sprowadzać do roli przedmiotu, który z pożądliwością można oglądać lub którego się po prostu używa (4.06.1991).

13/ W momencie ślubu przed ołtarzem sam Chrystus zobowiązał się być z małżonkami zawsze, być ich światłem i mocą (4.06.1991).

14/ Bóg objawia swą obecność w dziejach świata, nawiązując wciąż na nowo dialog z ludźmi (26.06.2001).

15/ Ten, który uczy: „Nie cudzołóż”, jest Dobrym Pasterzem, Pasterzem ludzkiej miłości (4.06.1991).

16/ [Chrystus] chce uczynić miłość małżeńską piękną, trwałą, wierną, nierozerwalną (4.06.1991).

17/ Sakrament małżeństwa jest źródłem moralnej mocy dla człowieka, dla mężczyzny i kobiety, aby oboje sprostali swym ślubom. Aby przezwyciężyli słabości i pokusy. Aby nie dali się uwieść żadnej modzie (4.06.1991).

18/ Uczciwość jest wyrazem ładu serca, uczciwość w słowie i czynie, uczciwość w rodzinie i stosunkach sąsiedzkich, w zakładzie pracy i w ministerstwie, w rzemiośle i handlu, uczciwość, po prostu uczciwość w całym życiu (7.06.1991).

19/ Uczciwość jest źródłem wzajemnego zaufania, a także źródłem pokoju społecznego i prawdziwego rozwoju (7.06.1991).

20/ Bez uczciwości nie osiągniemy szczęścia ani nawet zwyczajnej stabilizacji, nie licząc się z prawem Bożym (7.06.1991).

21/ Oby całe nasze społeczeństwo uwolniło się od tego złudzenia wolności, wolnej miłości, którą usiłuje się przesłonić rzeczywistość cudzołóstwa i rozwiązłości. Zbyt dużo kosztuje ta ułuda (4.06.1991).

22/ [Poprzez ułudę wolności, wolnej miłości] zbyt wiele jest dzieci, które muszą tracić zaufanie do rodziców (4.06.1991).

23/ Prawo Przedwiecznej Mądrości, wpisane w serce człowieka, pozwala mu uczestniczyć w ładzie całego stworzenia (5.06.1991).

23/ Moralność jest miarą właściwą człowieczeństwa. W niej i przez nią człowiek realizuje siebie (5.06.1991).

25/ Jest rzeczą moralnie złą przywłaszczać sobie cudzą własność. Ta prosta oczywistość wypisana jest w sumieniu człowieka (5.06.1991).

26/ Człowiek ma zdolność do przetwarzania rzeczy wedle swoich potrzeb. Ma więc także i prawo posiadania ich celem przetwarzania (5.06.1991).

27/ Jeśli każdy będzie się liczył nie tylko z interesem własnym, ale również z interesem społecznym; jeśli w działaniach gospodarczych nie zabraknie troski o najuboższych i najbardziej potrzebujących – wówczas Pan Bóg z pewnością pobłogosławi wysiłkom (5.06.1991).

28/ Niebezpieczny jest człowiek, który nie wybiera wedle najgłębszych przekonań, wedle swojej wewnętrznej prawdy, tylko chce się zmieścić w jakiejś koniunkturze, chce płynąć, kierując się konformizmem, wedle tego, jak zawieje wiatr (6.06.1979).

29/ Chrystus uczy nas, że ponad poziomem dóbr, które można i trzeba dzielić wedle miar sprawiedliwości – człowiek jest powołany do miłości, która jest większa od wszystkich dóbr przemijających. Ona jedna nie przemija (5.06.1991).

30/ O tyle tylko można powiedzieć, że człowiek przez pracę czyni sobie ziemię „poddaną”, o ile człowiek sam przez swe postępowanie okazuje się panem, a nie niewolnikiem ziemi, a także panem, a nie niewolnikiem pracy. Praca ma dopomagać człowiekowi do tego, aby stawał się lepszym… (6.06.1979 r.).

31/ „Jeden drugiego brzemiona noście” – to zwięzłe zdanie Apostoła jest inspiracją do międzyludzkiej i społecznej solidarności. Solidarność – to znaczy: jeden i drugi, a skoro brzemię, to brzemię niesione razem we wspólnocie. A więc nigdy jeden przeciw drugiemu. Jedni przeciw drugim (12.06.1987 r.).