niedziela, 17 lipca 2022

Pieśń o blasku wody

 

A w samej głębi, z której przyszłam zaczerpnąć
Tylko wody dzbanem – – tak już dawno do źrenic
Przywiera ten blask… tyle, tyle poznania
Znalazłam – ileż więcej niż dotąd!
Znalazłam w odbiciu tej studni tyle pustej w sobie przestrzeni.

O jak dobrze! Nie zdołam Cię całego przenieść w siebie –
ale pragnę, byś pozostał jak w zwierciadle studni
zostają liście i kwiaty z wysoka zdjęte
spojrzeniem zdumionych oczu
– oczu bardziej prześwietlonych niż smutnych.



Brak komentarzy: