Matka Boska

 

Maryja urodziła się ok. 20 r. p.n.e. w Jerozolimie. Nie wiadomo do końca, z jakiego pochodziła rodu, ale mówi się, że z pokolenia Judy. Katolicy wierzą, że rodzicami Maryi byli św. Anna i św. Joachim. Maryję oddano na wychowanie do świątyni w ramach dziękczynienia za późne macierzyństwo Anny. Kiedy Maryja miała 14 lat, nakazano jej wrócić do domu, żeby ją wydać za mąż, jednak ona wtedy nie chciała, bo złożyła śluby czystości. W końcu Maryja została poślubiona Józefowi, cieśli. Mieszkali w Nazarecie. Pewnego dnia ukazał się jej Archanioł Gabriel, który powiedział jej, że urodzi Syna Bożego. Maryja pokornie przyjęła tę wiadomość. Niedługo potem udała się do domu krewnej, Elżbiety, żony Zachariasza (rodziców Jana Chrzciciela). Kiedy Józef dowiedział się, że Maryja jest w ciąży, chciał ją oddalić, bo myślał, że ona go zdradziła. We śnie jednak anioł nakazał mu zostać przy Maryi.
Niedługo przed narodzinami Jezusa, miał się odbyć spis ludności i udali się na niego Maryja z Józefem. W Betlejem Maryja urodziła Jezusa, a że nie mieli gdzie się podziać, to urodziła go w stajni. Przyszli pasterze, a potem mędry ze Wschodu, żeby Mu złożyć hołd. Herod nakazał zabić Jezusa, dlatego cała rodzina musiała uciec do Egiptu na jakiś czas. Jezus był poświęcony Bogu jako pierworodny syn.
Jezus dorastał, a po jakimś czasie zaczął nauczać. Maryja uczestniczyła z nim w weselu w Kanie Galilejskim, gdzie dokonał pierwszego cudu. Jezus poprosił św. Jana, żeby się zaopiekował Maryją, jak Jego zabraknie. Tak też się stało. Według katolików, Maryja została wniebowzięta. Mówi się o jej śmierci ok. 30 r. n.e. w Efezie.